PVDF มีน้ำหนักโมเลกุลสูง มีจุดหลอมเหลวและความหนืดสูง มีความเสถียรทางความร้อนและเคมีที่ดี ตลอดจนคุณสมบัติทางกลและการยึดเกาะที่เหนือกว่า อย่างไรก็ตาม การกระจายตัวค่อนข้างยาก การยึดเกาะไม่เพียงพอ และความลื่นไหลค่อนข้างต่ำ
ในทางกลับกัน PVDF ที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำจะให้ผลตรงกันข้าม การเพิ่มขึ้นของน้ำหนักโมเลกุลภายในช่วงที่กำหนดจะช่วยเพิ่มการยึดเกาะและการยึดเกาะ ยิ่งการกระจายน้ำหนักโมเลกุลแคบลง ประสิทธิภาพการทำงานของสารยึดเกาะก็จะยิ่งสม่ำเสมอมากขึ้น และประสิทธิภาพโดยรวมของวัสดุก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น
 

PTFE มีน้ำหนักโมเลกุลสูง: สายโซ่โมเลกุลมีความยาวและสม่ำเสมอสูง ทำให้วัสดุมีเสถียรภาพทางเคมีสูงมาก ทนต่ออุณหภูมิสูง และค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานต่ำ อย่างไรก็ตาม ความหนืดหลอมเหลวนั้นสูงมาก (เกือบไม่ไหล) ทำให้ยากต่อการแปรรูปผ่านกระบวนการเทอร์โมพลาสติกแบบเดิมๆ (ต้องใช้การเผาผนึกแบบกดเย็น)
PTFE ที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำ: ความสามารถในการขึ้นรูปดีขึ้นเล็กน้อย (เช่น PTFE แบบผงขนาดเล็กสามารถใช้เป็นสารเติมแต่งในการหล่อลื่นได้) แต่ความแข็งแรงเชิงกลและความต้านทานการคืบลดลง
PTFE มีความเป็นผลึกสูงมาก (ปกติ>90%) โดยมีสายโซ่โมเลกุลเรียงตัวกันแน่นเป็นรูปเกลียว ทำให้เกิดโครงสร้างผลึกที่ได้รับการจัดลำดับสูง ซึ่งทำให้ทนทานต่อการกัดกร่อนของสารเคมีได้ดีเยี่ยม สามารถใช้เป็นส่วนประกอบที่มีความแข็งแกร่งสูง ซีลป้องกันการกัดกร่อนที่อุณหภูมิสูง และวัสดุฉนวน
PTFE มีความเป็นผลึกสูงมาก มีความแข็งและความเปราะสูง และทนต่อแรงกระแทกต่ำ อย่างไรก็ตาม อัตราการตกผลึกของ PTFE สามารถลดลงได้โดยการทำความเย็นอย่างรวดเร็ว ของเหลวที่ตกผลึกต่ำมีการไหลที่ดี สามารถให้ความร้อนได้ง่าย เหมาะสำหรับรูปร่างที่ซับซ้อน มีความยากในการประมวลผลต่ำ รักษาความยืดหยุ่นที่อุณหภูมิต่ำ การปิดผนึกที่ยืดหยุ่น การปรับสภาพการเคลือบ และอุปกรณ์ที่มีอุณหภูมิต่ำ

PTFE ไม่มีจุดหลอมเหลวที่ชัดเจน และคุณสมบัติทางกลของมันจะหายไปที่อุณหภูมิ 327 °C เริ่มสลายตัวที่อุณหภูมิ 400 °C PTFE เป็นหนึ่งในฟลูออโรพลาสติกที่ทนต่ออุณหภูมิสูงสุด และมีเสถียรภาพที่อุณหภูมิสูงเป็นเลิศ (อุณหภูมิการใช้งานระยะยาว 260 °C อุณหภูมิการใช้งานระยะสั้น 300 °C)
PTFE มีช่วงอุณหภูมิการทำงานที่กว้างมากที่ -180 °C-260 °C ซึ่งสามารถรักษาความยืดหยุ่นที่ดีที่อุณหภูมิต่ำและยังคงรักษาประสิทธิภาพที่ดีที่อุณหภูมิสูง ทำให้เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมที่มีการสลับอุณหภูมิที่รุนแรง
พื้นผิวโซเดียมสลักแผ่นไฟเบอร์ PTFE
แผ่นไฟเบอร์
แท่ง
ไฟเบอร์ผงไฟเบอร์
 

PFA มีประสิทธิภาพใกล้เคียงกับ PTFE โดยมีอุณหภูมิการทำงานเท่ากัน ทนต่อการกัดกร่อนใกล้เคียงกัน และค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานสูงกว่า PTFE เล็กน้อย

PFA ที่มีน้ำหนักโมเลกุลสูง: ด้วยความแข็งแรงหลอมเหลวสูง จึงเหมาะสำหรับการขึ้นรูปแบบอัดขึ้นรูป (เช่น ท่อและฟิล์ม) แต่ความหนืดหลอมเหลวยังคงต่ำกว่า PTFE อย่างมีนัยสำคัญ มีความสามารถในการขึ้นรูปที่ดีกว่า และเหมาะสำหรับการฉีดขึ้นรูปที่ซับซ้อน (เช่น ส่วนประกอบวาล์ว) แต่ความต้านทานการแตกร้าวจากความเค้นในระยะยาวจะลดลง
PFA มีความเป็นผลึกปานกลาง (30% -60%) ซึ่งรวมความต้านทานต่อสารเคมีของ PTFE เข้ากับความง่ายในการแปรรูปพลาสติกเทอร์โมพลาสติก ความโปร่งใสนั้นเหนือกว่า PTFE และความต้านทานต่อความล้าก็ดีกว่า
เช่นเดียวกับ PTFE ความเป็นผลึกสามารถปรับได้ด้วยอัตราการทำความเย็นเพื่อให้ความแข็งและความเหนียวสมดุล (เช่น การชุบแข็งอย่างรวดเร็วเพื่อลดความเป็นผลึกและปรับปรุงความต้านทานแรงกระแทก)
PFA มีจุดหลอมเหลวประมาณ 305-310°C ต่ำกว่า PTFE เล็กน้อย และอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้ว (Tg) ประมาณ 30°C ความยืดหยุ่นของสายโซ่โมเลกุลอยู่ระหว่าง PTFE และ FEP ทำให้เหมาะสำหรับวัสดุที่ต้องการความยืดหยุ่นปานกลาง